ريا - ريا - ريا

ازدست زمانه منافق                                              اي بار خداي من شدم دق

فرياد زدم هوار كردم                                           از دست خودم فرار كردم

اي كاش زمانه بي ريا بود                                    بي ريش نميشه با خدا بود؟؟

اي كاش زمانه دست مي داشت                           اين لكه ننگ را نمي كاشت

بر قلب منافق رياكار                                          ميزد به دو دست خويش رگبار

اي كاش زمانه ديده مي داشت                         يك گوش سخن شنيده مي داشت

درد دل ساده گوش مي كرد                        همچون مي و باده نوش مي كرد

ما ساده دلان بي ريائيم                                  ما چاكرو نوكر خدائيم

چون نيست مرا نوكري خلق                                  چون بوقلمون نيم پي دلق

هواي نينوا ( به بهانه فرارسيدن محرم )

دلم اي دوستان امشب هواي كربلا دارد                        هواي ياد آن شاه سر از پيكر جدا دارد

خدايا شاهدي امشب بر احوال دل زارم                          دلي دارم پريشان من كه ميل نينوا دارد

گهي ميل عدم دارد گهي عشق حرم دارد                      دمي بي تاب ميگردد هواي نيزه ها دارد

دل زارم پريشان است دلم بي تاب بي تاب است             هواي ديدن عباس شاه با وفا دارد

بيا امشب ببين امشب پريشان روزگارم را                         هزاران حرف دارد دل  نمي دانم چرا دارد

چه شد عباس آب آور دو دستش مشك آبش کو                    چه شد آن پرچم لشكر كجا دارد كجا دارد ؟

چه شد اصغر ؟چه شد اكبر ؟چه شد آن قاسم پرپر              چه شد كو زينب كبري كه بيرق را به پا دارد ؟

چه شد حري كه فريادش بلرزاند دل دشمن                    چه شد مسلم كه در سينه پيامي پر بها دارد ؟

حسينم كو ؟ امامم كو همه نام و نشانم كو                          سر ار دارد جدا دارد  فراز نيزه ها دارد

چه شد طفلان معصومش ميان خيمه و آتش                        هزاران خار در پا كودك آل عبا دارد

علي امشب پريشان است خدايا حرف من اين است

دلم اي دوستان امشب هـــواي كــــربلا دارد

غدير

       حدیث خلوتیان در غدیر معنا شد                         تمام عشق خدا در غدیر یکجا شد

غدیر لطف خدا بود بر خلائق هستی                             چرا که حکم علی در غدیر امضا شد

********

            زهفت پله هستی نذیـــر می آید                   صدای هلهله ای دلپذیر می آید  

الا خلائق هستی ز خواب برخیزید                    علی امام شما از غدیر می آید

 *******

من شوریده و این عشق به مولا چه کنم                       دل سرگشته و دیوانه و شیدا چه کنم

بخدا خلوت دل گوشه میخانه شده است                       با غم میکده و این دل رسوا چه کنم

نیمه شب ناله زنم در دل تاریکی دهــر                       روز با گرمی این دامن صحرا چه کنم

باغ و بستان ، گل و ریحان دگرم همدم نیست                  با غم دوری از دامـــن گلهــا چه کنم

آه از این آتش جانسوز که در جان من است                    شعله اش می کشدم ، مردم دنیا ، چه کنم

دل به هر نقطه که بستم نه ثمر بود نه سود                 دل بریدم ز همه   ،  بار خدایا چه کنم

عشق من ، عشق به مولا شده و دیگر هیچ                  من شوریده و این عشق به مولا چه کنم