یاد کوهستان
این شعر را روزهایی سرودم که اوقات فراغتم را اغلب در کوهستان سپری میکردم .( یادش بخیر )
وقتي شبا تو كوه ((شند )) نشسته بوديم دور هم
دلامون پربود از شادي ديگه نبود جا واسه غم
تو غار سرد قله ها رو يالا توي دره ها
گرمي قلب عاشقا نبود به جز مهر و وفا
چه روزاي قشنگي بود روزاي شيرين شكار
چه قصه هاي خوندني از كوهها مونده يادگار
وقتي دلم ميگيره باز هواي كوه مياد به دل
چه دنياي قشنگيه ساده فقط از سنگ و گل
اونجا چه جاي نابيه اونجا نه رنگه نه رياست
هرچي مي بيني به خدا صداقته مهره صفاست
وقتي تو كوه پا مي زارم انگار دنيا مال منه
هرچي كه بغضه تو گلوم با خاطراتش مي شكنه
شباي كوه ديدنيه واسة دل شكسته ها
يه خلوت قشنگيه تنهايي و ستاره ها.
توضیح: کوه شند یا شن یکی از کوههای زیبای منطقه زیرکوه میباشد که قبل از روستای ییلاقی تجنود قرار دارد.
ای دوست من از دل کویر آمده ام